Take a photo of a barcode or cover
orestisd 's review for:
A Tale of Two Cities
by Charles Dickens
Kανενας δεν εχει καταφερει να αποδοσει την ατμοσφαιρα της Γαλλικης επαναστασης με τοσο γλαφυρο τροπο. Ουτε καν ο Ουγκο. Παιρνοντας την ιστορια απο τρεις πλευρες (των επαναστατων, των αριστοκρατων, και των Αγγλων), μελετωντας προσεκτηκα το βιβλιο του Καρλαϊλ για την ιστορια της επαναστασης, ο Ντικενς καταφερνει να μας δωσει μια υπεροχη διηγηση του πως λειτουργουσαν τα πραγματα στο επαναστατημενο Παρισι και πως ηταν η καθημερινη ζωη των κατοικων που ανηκαν στα δυο στρατοπεδα. Το βιβλιο προσπαθει να κρατησει ισες αποστασεις μεταξυ επαναστατων και αριστοκρατων, ηρωων και αντι-ηρωων, Αγγλων και Γαλλων. Θα ελεγα πως μοχθει για να μας πεισει οτι θα ειναι εντελως δικαιο και δεν θα αδικησει ή κολακεψει καμια πλευρα.
Αλλα το ταλεντo του Ντικενς κανει την ιστορια και την πολιτικη πισω απο το βιβλίο τελειως αδιαφορα. Η πρωτη παραγραφος, η τελευταια παραγραφος, ο διαλογος του γιατρου Μονετ και του Λορρυ, η σκηνη της κυριας Κρος και της κυριας Ντεφραζ, και ποσα ακομα που δεν αναφερω, κανουν αδειαφορο ολο το υποβαθρο πανω στο οποιο χτιστηκε αυτο το αριστουργημα.
Αλλα το ταλεντo του Ντικενς κανει την ιστορια και την πολιτικη πισω απο το βιβλίο τελειως αδιαφορα. Η πρωτη παραγραφος, η τελευταια παραγραφος, ο διαλογος του γιατρου Μονετ και του Λορρυ, η σκηνη της κυριας Κρος και της κυριας Ντεφραζ, και ποσα ακομα που δεν αναφερω, κανουν αδειαφορο ολο το υποβαθρο πανω στο οποιο χτιστηκε αυτο το αριστουργημα.