Take a photo of a barcode or cover
mariaharut 's review for:
Wings
by Aprilynne Pike
(review from 2015)
Het boek gaat over een meisje (15 jaar) die opeens een soort van ‘pukkel op haar rug ontdekt die elke dag groter en groter wordt todat het uitbarst tot een bloem op haar rug. Laurel weet niet wat haar overkomt. Ik vind de verhaallijn van dit boek gewoon fan-tas-tisch! het is zo goed beschreven dat je meteen denkt dat je Laurel zelf bent. Daarnaast komt er romantiek bij kijken van dit boek. Veel romantiek. vroeger kreeg laurel thuis les ban haar moeder. Maar nu ze van het platteland verhuist zijn naar een stad moet ze naar school. Laurel wordt verliefd op een jongen uit haar klas genaamd David. Ik moet eerlijk toegeven dat ik David vanaf het begin al gewoon niet mocht. Niet dat hij dirty-minded is ofzo, want hij schijnt heel aardig te zijn maar het is nou eenmaal niet iemand met wie ik bevriend zou willen zijn. Op een dag ontmoet Laurel een ander jongen in het bos bij haar oude huis. Die jongen heet Tamani en schijnt het antwoord te weten op al haar vragen. Nou kijk es aan! Vanaf het eerste zinnetje was ik al Meteen team Tamani!! Tamani is heel erg charismatisch en ‘knap’ zoals Laurel het zegt en David is realistisch en betrouwbaar. Wat ik niet zo goed vond in het boek is dat ze Tamani de hele tijd teleurstelde. Waarom???!! De eind zin van het boek vond ik geweldig! Er stond: Er is altijd hoop Tamani, altijd. Omdat Tamani heel erg aan het twijfelen was dat Laurel hem zou kiezen. Uiteindelijk heeft ze aan het einde van het boek nog niet echt een keuze gemaakt tussen de twee al lijkt het er meer op dat ze Tamani gaat kiezen door die laatste zin. Wauw gewoon wauw. Wat ik echter onbegrijpelijk vond is dat David meteen al bij de eerste dag dat Laurel op school is, meteen met haar ging praten enzo. Dat had volgens mij wel wat anders gemogen.
Ik zou dit boek vooral aanraden aan mensen van 14+ omdat een jonger iemand (niet iedereen hoor(zelf ben ik ook nog maar 14
Het boek gaat over een meisje (15 jaar) die opeens een soort van ‘pukkel op haar rug ontdekt die elke dag groter en groter wordt todat het uitbarst tot een bloem op haar rug. Laurel weet niet wat haar overkomt. Ik vind de verhaallijn van dit boek gewoon fan-tas-tisch! het is zo goed beschreven dat je meteen denkt dat je Laurel zelf bent. Daarnaast komt er romantiek bij kijken van dit boek. Veel romantiek. vroeger kreeg laurel thuis les ban haar moeder. Maar nu ze van het platteland verhuist zijn naar een stad moet ze naar school. Laurel wordt verliefd op een jongen uit haar klas genaamd David. Ik moet eerlijk toegeven dat ik David vanaf het begin al gewoon niet mocht. Niet dat hij dirty-minded is ofzo, want hij schijnt heel aardig te zijn maar het is nou eenmaal niet iemand met wie ik bevriend zou willen zijn. Op een dag ontmoet Laurel een ander jongen in het bos bij haar oude huis. Die jongen heet Tamani en schijnt het antwoord te weten op al haar vragen. Nou kijk es aan! Vanaf het eerste zinnetje was ik al Meteen team Tamani!! Tamani is heel erg charismatisch en ‘knap’ zoals Laurel het zegt en David is realistisch en betrouwbaar. Wat ik niet zo goed vond in het boek is dat ze Tamani de hele tijd teleurstelde. Waarom???!! De eind zin van het boek vond ik geweldig! Er stond: Er is altijd hoop Tamani, altijd. Omdat Tamani heel erg aan het twijfelen was dat Laurel hem zou kiezen. Uiteindelijk heeft ze aan het einde van het boek nog niet echt een keuze gemaakt tussen de twee al lijkt het er meer op dat ze Tamani gaat kiezen door die laatste zin. Wauw gewoon wauw. Wat ik echter onbegrijpelijk vond is dat David meteen al bij de eerste dag dat Laurel op school is, meteen met haar ging praten enzo. Dat had volgens mij wel wat anders gemogen.
Ik zou dit boek vooral aanraden aan mensen van 14+ omdat een jonger iemand (niet iedereen hoor(zelf ben ik ook nog maar 14