Take a photo of a barcode or cover
adventurous
medium-paced
Plot or Character Driven:
Character
Strong character development:
Yes
Loveable characters:
Complicated
Diverse cast of characters:
Yes
Flaws of characters a main focus:
Yes
slow-paced
Spice: 🚫
Beoordeling: Tegenvaller
Het herlezen van New Moon was alsof ik als volwassene terugkeerde naar mijn tienerbrein: alles voelde bekend, maar niets voelde nog hetzelfde. Ik begon deze serie begin dit jaar met een tendemread van Twilight en Midnight Sun en sindsdien krijg ik dagelijks Twilight facts in mijn feed geserveerd alsof het algoritme weet dat ik op het randje balanceer tussen nostalgie en volledige afkeer.
Beoordeling: Tegenvaller
Het herlezen van New Moon was alsof ik als volwassene terugkeerde naar mijn tienerbrein: alles voelde bekend, maar niets voelde nog hetzelfde. Ik begon deze serie begin dit jaar met een tendemread van Twilight en Midnight Sun en sindsdien krijg ik dagelijks Twilight facts in mijn feed geserveerd alsof het algoritme weet dat ik op het randje balanceer tussen nostalgie en volledige afkeer.
En eerlijk? Ik kan sommige dingen gewoon niet meer serieus nemen.
Als je ooit hebt willen weten hoe het voelt om Edward Cullen te kussen: neem een porseleinen bord, leg het in ijswater, haal het ijs weg, en kus dat bord.
Voor de volledige ervaring: tik dan nog twee porseleinen borden tegen elkaar aan — zo klinkt het blijkbaar als vampieren zoenen. Sfeer ten top.
Maar daar blijft het niet bij. De hallucinaties van Bella zodra Edward weg is, maakten me dit keer vooral ongemakkelijk. Als tiener snapte ik het verdriet. De wanhoop. Ik vond het romantisch, star-crossed lovers, alsof niemand ooit zo intens had gevoeld als zij.
Maar nu zie ik vooral een meisje dat alles en iedereen opoffert voor een jongen die haar verlaten heeft.
En dan is er Jacob. Lieve, warme, eerlijke Jacob, die zoveel geeft zonder dat Bella het ooit echt waardeert. Ze gebruikt hem, voor zijn tijd, zijn kennis, zijn aanwezigheid, omdat hij de sleutel is tot die hallucinaties. Niet omdat ze hem kiest, maar omdat hij haar toegang geeft tot een echo van iemand anders.
Ondertussen lezen we hoe Jacob verzot op haar is, hoe hij niets liever doet dan haar gezelschap opzoeken. Hoe zijn loyaliteit eigenlijk pijnlijk wordt om te volgen. En Bella? Die laat hem komen, laat hem blijven, laat hem hopen, wetende dat ze nooit echt van plan is hem te kiezen.
En laten we het woord “exotisch” alsjeblieft uit de boeken bannen wanneer het over huidskleur gaat. Mensen zijn geen zeldzame bloemen of insecten uit de jungle.
Hoe meer mijn hart meegroeide met Jacob, hoe meer mijn verachting voor Bella groeide. Niet omdat ze zielig is. Maar omdat ze mensen rondom zich vooral ziet als middelen om haar eigen leegte te vullen. Er is nauwelijks interesse in haar vrienden. Ze manipuleert ze zo zodat iedereen haar of zielig vindt, of haar interessant/mysterieus vindt. Het ergste is, dat ze zelf overtuigd is van haar onschuld.
Het is vreemd, hoe je als lezer kan veranderen. Vroeger vond ik dit groots en tragisch. Nu zie ik vooral hoe ongezond, hoe eenzaam, hoe pijnlijk deze relaties zijn.
Wist je trouwens dat Bella qua uiterlijk bijna een kopie is van Stephenie Meyer zelf? En dat een van haar broers Jacob heet? Als je dacht dat het ongemakkelijk niet ongemakkelijker kon: bij deze.
En dan het einde…
Vanaf zo’n 72% stort het verhaal voor mij echt in. Alles kantelt naar een dramatisch, opgejaagd slot dat eerder voelt als een fanfic-finale dan als een doordacht boek. Er is geen groei, geen inzicht, geen échte keuze, enkel terugkeren naar een situatie die we allang niet meer gezond kunnen noemen.
Geef me alsjeblieft een alternatief einde.
Laat Bella ontdekken wie ze is zónder iemand die haar definieert.
Laat verdriet helen in plaats van herhaald worden. Laat Jacob de gene zijn bij wie ze niet ziekelijk geobsedeerd verliefd kan zijn.
Ik weet niet of ik deze serie verder kan herlezen. Ik ben misschien niet de lezer die ik ooit was en misschien is dat maar goed ook.
Skoro celá knížka bez Edwarda, takže to celé ztrácí asi tak polovinu atraktivity. Pořád jsem těch 550 stran nebo kolik přečetla za pár dní, takže se to musí extrémně dobře číst. (Zítra teda do knihovny pro další díl, I guess.) Taky jsem to ale tak rychle proběhla, protože jsem si to ještě docela pamatovala z filmu a jsem hrozně zvědavá, co bude dál a jak to celé dopadne. I don't know what I'm doing, but this is my hot girl summer this year.
Charlie cannot chill with Bella for one second. Bella vlastně není vůbec likeable character. Může mi někdo říct o nějakých věcech, které jsou na ní sympatické? To, že je tak 80 % času damsel in distress mě taky vlastně dost rozčiluje, ale ne tolik jako ve filmech.
Taky nechápu, že vůbec existuje nějaký diskurz Tým Edward vs Tým Jakob, Tým Jakob who, it's just a child with a silly little crush.
A taky mě nakonec vlastně bavila ta Shakespearovská paralela. Jako teenager bych to určitě milovala mnohem víc.
Kromě toho čím dál víc vidím where is 50 shades of gray as a Twilight fanfiction coming from. If you know what I mean.
Charlie cannot chill with Bella for one second. Bella vlastně není vůbec likeable character. Může mi někdo říct o nějakých věcech, které jsou na ní sympatické? To, že je tak 80 % času damsel in distress mě taky vlastně dost rozčiluje, ale ne tolik jako ve filmech.
Taky nechápu, že vůbec existuje nějaký diskurz Tým Edward vs Tým Jakob, Tým Jakob who, it's just a child with a silly little crush.
A taky mě nakonec vlastně bavila ta Shakespearovská paralela. Jako teenager bych to určitě milovala mnohem víc.
Kromě toho čím dál víc vidím where is 50 shades of gray as a Twilight fanfiction coming from. If you know what I mean.
This is like what happens when the honeymoon is over. At first, I was kind of depressed by this sequel to Twilight, but there were definitely some good aspects to it. First, Bella stopped being such a weenie. She still kind of is, but she has more fun in this book. Non-romantic fun, I mean. It also sets up a great third volume. Plus, I heart Jacob.
I've been listening to the audio of this book, and I have thoughts. First of all, to Bella: If you want to have no self esteem, I guess that's your own business, but leave the rest of humanity out of it. Seriously, the next time you say something about not being special or attractive or useful because you're only human, I will reach into my cd player and punch your face. I'm human, and I rock!
To Edward: You suck. Dang, I didn't mean to make that into the world's lamest vampire pun. Anywho, someone needs to tell you off, and since Bella's not going to, it might as well be me. Stop making me hate you!
I've been listening to the audio of this book, and I have thoughts. First of all, to Bella: If you want to have no self esteem, I guess that's your own business, but leave the rest of humanity out of it. Seriously, the next time you say something about not being special or attractive or useful because you're only human, I will reach into my cd player and punch your face. I'm human, and I rock!
To Edward: You suck. Dang, I didn't mean to make that into the world's lamest vampire pun. Anywho, someone needs to tell you off, and since Bella's not going to, it might as well be me. Stop making me hate you!
I actually enjoyed this book way more than the first one because of the new characters. Also maybe because bella isn’t constantly talking/thinking about Edward?
I loved jacob and bella’s friendship and I especially LOVE CHARLIE. I am team Charlie. Stop torturing that man bella.
I loved jacob and bella’s friendship and I especially LOVE CHARLIE. I am team Charlie. Stop torturing that man bella.
adventurous
emotional
reflective
slow-paced
Plot or Character Driven:
A mix
Strong character development:
Complicated
Loveable characters:
Yes
Diverse cast of characters:
Yes
Flaws of characters a main focus:
Yes
medium-paced
emotional
reflective
slow-paced
Plot or Character Driven:
A mix
Strong character development:
No
Loveable characters:
No
Diverse cast of characters:
No
Flaws of characters a main focus:
No