Scan barcode
irodori_megu's review against another edition
challenging
dark
emotional
reflective
tense
medium-paced
- Plot- or character-driven? A mix
- Strong character development? It's complicated
- Loveable characters? It's complicated
- Diverse cast of characters? Yes
- Flaws of characters a main focus? No
4.0
str_val's review against another edition
dark
emotional
tense
fast-paced
- Plot- or character-driven? A mix
- Strong character development? Yes
- Loveable characters? Yes
- Diverse cast of characters? Yes
- Flaws of characters a main focus? Yes
4.0
b_dav1s's review against another edition
dark
tense
fast-paced
- Plot- or character-driven? Plot
- Strong character development? It's complicated
- Loveable characters? It's complicated
- Diverse cast of characters? No
- Flaws of characters a main focus? Yes
4.0
amyshelve's review against another edition
challenging
dark
tense
fast-paced
- Plot- or character-driven? A mix
- Strong character development? It's complicated
- Loveable characters? It's complicated
- Diverse cast of characters? It's complicated
- Flaws of characters a main focus? No
4.75
pinkpassionpages's review against another edition
1.0
1.5 van de 5 sterren
Waarschuwing: volgens mij is dit echt de scherpste recensie die ik ooit schreef, en ik vind het echt vre-se-lijk om dit te moeten doen. Maar het was gewoon écht niet goed.
In 'VOX' krijgt de lezer een dystopische maatschappij te zien waarin vrouwen maar 100 woorden per dagen mogen spreken. Jean krijgt de kans om mee te werken aan een wetenschappelijk onderzoek, en ziet haar kans om het 'normale' leven weer op te pakken. Daarnaast blijkt Jean tegen alle moralen van de huidige maatschappij in te gaan.
Toen ik zag dat dit boek bij Bookchoice zou komen, was ik enthousiast. Ik had er goede dingen over gehoord en gelezen. Dit zou ab-so-luut een van mijn favoriete boeken uit 2020 worden.
Plot twist: dit boek is zo over-hyped dat ik het zelfs niet aanraad om te lezen.
Ik schrijf niet graag slechte recensies, zeker omdat ik weet hoeveel tijd en moeite er in een boek kruipt.
Allereerst, 'vox' wordt verkocht als een thriller. Heel vreemd want de inhoud is Dystopian. Voor een thriller is het zelfs nog meer ondermaats dan voor een dystopisch verhaal. Er is namelijk geen spanning aanwezig. Op geen enkele moment weet de auteur een bepaalde emotie over te brengen die de lezer op het puntje van zijn stoel hoort te brengen. Als auteurzijnde hoor je beter te weten. Voor beide genres voldeed het boek simpelweg niet.
Eerlijk gezegd was er geen enkele emotie aanwezig in dit boek. Het is zo oppervlakkig. Voor een boek dat seksisme en dergelijke zaken wil aankaarten, is het zwak. Op geen enkel moment onderbouwd de auteur scenes met een beknellend gevoel. Het lijkt zelfs alsof geen enkel personage de hele situatie erg vindt. Ze doen maar wat en 'wat vervelend' is het enige dat ze ervan lijken te denken.
Wat dan ook gelijk toont hoe vlak en onpersoonlijk de personages zijn. Ik kon met geen enkele een band vormen. Ze hebben geen persoonlijkheid, geen karakter. De personages waren ontzettend saai. Ze toonde ook niet echt interactie met elkaar. Ze leken emotieloos door het leven te gaan. Buiten 'ik ben bang', kwam er geen emotie aan te pas. Zelfs bij de feministische activisten (de vriendin van de hoofdpersoon), irriteerde ik me niet eens. Terwijl de extreme gevallen normaal het bloed van onder mijn nagels halen.
Dystopian hoort heel angstwekkend te zijn. De lezer moet een benauwd gevoel ervaren en het idee hebben dat de wereld echt zal vergaan. Een thriller hoort dan weer spannend te zijn, meeslepend en vooral en heel sterke climax te hebben. Dit boek had niets van dit alles en toont eerlijk gezegd enkel een plat verhaal dat simpel verteld wordt.
Om nog maar te zwijgen over de gelijkenissen met 'the handmaid's tale'. Er zijn scenes die bijna een op een hetzelfde zijn met seizoen 1 van de serie. Het lijkt een zeer slechte kopie te zijn. Een poging om op het idee van iemand anders geld te kunnen verdienen. Dat maakt het boek dan ook nog eens voorspelbaar en langdradig want de meeste Dystopian lezers kennen die klassieker al.
De plot was niet realistisch. Uiteraard, voor een Dystopian is dat ook geen hoofdzaak, maar het moet wel logisch zijn binnen de wereld die de auteur heeft opgebouwd. Wat helemaal niet was. Vooral het einde sloeg helemaal nergens op. Er wordt in het hele boek beschreven dat verzet en rebellie niet kan. Er wordt zoveel nadruk op gelegd. En dan zou zo'n einde kunnen?
Daarnaast, een boek met een feministische insteek... en een man saves the day? Als auteur spreek je jezelf zo sterk tegen en haal je letterlijk alle geloofwaardigheid over jouw werk onderuit.
Het was zo ongeloofwaardig dat het zo simpel was om dat teweeg te brengen. Het einde werd ook in 10 pagina's geschreven. Er werd niet naartoe gewerkt, niet goed opgebouwd en vooral het was niet voldoende uitgewerkt om de lezer tevreden te stellen. Iets wat door heel het boek ontzettend hard opvalt. De basis is er, maar de uitwerking is slecht. Het is veel te snel uitgevoerd.
Om dat alles af te ronden, dit boek wil seksisme tegenover vrouwen aankaarten maar vergeet daarbij 1 belangrijk ding. Het is zo seksistisch naar mannen toe, discriminerend en denigrerend. Mannen werden door de hoofdpersoon als 'niet mans genoeg' benoemd. Een heel vreemde gedachten voor een dystopisch personage in haar situatie. Ze haat de zeer mannelijke mannen, maar zij die niet mannelijk genoeg zijn lijkt ze te verafschuwen. Opnieuw stoot de lezer op ongeloofwaardigheid.
Wat vond ik dan wel goed?
Het idee, het concept en de basis. Dat vrouwen 100 woorden per dag mogen spreken en een politieke Dystopie.
Zoals eerder gezegd: goed idee, slechte uitwerking. Voor mij heeft deze auteur vooral bewezen dat ze geen idee had waar ze mee bezig was en ook totaal niet voldoende research heeft gedaan. Vooral de gelijkenis met de serie van 'the handmaid's tale' doet voor mij de das om.
De schrijfstijl was vlot, maar iets te beschrijvend. Er mochten wel wat meer dialogen aanwezig zijn. Voor en Dystopian verhaal was de manier van vertellen echter goed. Het bracht de nodige details (in zoverre deze aanwezig waren) naar voren en probeerde tempo in het boek te brengen.
Ik raad dit boek niet aan. Er zijn zoveel zaken niet goed uitgewerkt en de auteur haalt zo haar eigen concept onderuit, dat het gewoon niet overkwam. Daarnaast kan ik ook nog steeds niet de link leggen tussen de titel en de inhoud.
Negatief zijn tegenover een boek is nooit fijn. Het zijn harde woorden, maar langs de andere kant: dit boek had zo'n topper kunnen zijn en de auteur heeft alle kansen laten liggen.
Waarschuwing: volgens mij is dit echt de scherpste recensie die ik ooit schreef, en ik vind het echt vre-se-lijk om dit te moeten doen. Maar het was gewoon écht niet goed.
In 'VOX' krijgt de lezer een dystopische maatschappij te zien waarin vrouwen maar 100 woorden per dagen mogen spreken. Jean krijgt de kans om mee te werken aan een wetenschappelijk onderzoek, en ziet haar kans om het 'normale' leven weer op te pakken. Daarnaast blijkt Jean tegen alle moralen van de huidige maatschappij in te gaan.
Toen ik zag dat dit boek bij Bookchoice zou komen, was ik enthousiast. Ik had er goede dingen over gehoord en gelezen. Dit zou ab-so-luut een van mijn favoriete boeken uit 2020 worden.
Plot twist: dit boek is zo over-hyped dat ik het zelfs niet aanraad om te lezen.
Ik schrijf niet graag slechte recensies, zeker omdat ik weet hoeveel tijd en moeite er in een boek kruipt.
Allereerst, 'vox' wordt verkocht als een thriller. Heel vreemd want de inhoud is Dystopian. Voor een thriller is het zelfs nog meer ondermaats dan voor een dystopisch verhaal. Er is namelijk geen spanning aanwezig. Op geen enkele moment weet de auteur een bepaalde emotie over te brengen die de lezer op het puntje van zijn stoel hoort te brengen. Als auteurzijnde hoor je beter te weten. Voor beide genres voldeed het boek simpelweg niet.
Eerlijk gezegd was er geen enkele emotie aanwezig in dit boek. Het is zo oppervlakkig. Voor een boek dat seksisme en dergelijke zaken wil aankaarten, is het zwak. Op geen enkel moment onderbouwd de auteur scenes met een beknellend gevoel. Het lijkt zelfs alsof geen enkel personage de hele situatie erg vindt. Ze doen maar wat en 'wat vervelend' is het enige dat ze ervan lijken te denken.
Wat dan ook gelijk toont hoe vlak en onpersoonlijk de personages zijn. Ik kon met geen enkele een band vormen. Ze hebben geen persoonlijkheid, geen karakter. De personages waren ontzettend saai. Ze toonde ook niet echt interactie met elkaar. Ze leken emotieloos door het leven te gaan. Buiten 'ik ben bang', kwam er geen emotie aan te pas. Zelfs bij de feministische activisten (de vriendin van de hoofdpersoon), irriteerde ik me niet eens. Terwijl de extreme gevallen normaal het bloed van onder mijn nagels halen.
Dystopian hoort heel angstwekkend te zijn. De lezer moet een benauwd gevoel ervaren en het idee hebben dat de wereld echt zal vergaan. Een thriller hoort dan weer spannend te zijn, meeslepend en vooral en heel sterke climax te hebben. Dit boek had niets van dit alles en toont eerlijk gezegd enkel een plat verhaal dat simpel verteld wordt.
Om nog maar te zwijgen over de gelijkenissen met 'the handmaid's tale'. Er zijn scenes die bijna een op een hetzelfde zijn met seizoen 1 van de serie. Het lijkt een zeer slechte kopie te zijn. Een poging om op het idee van iemand anders geld te kunnen verdienen. Dat maakt het boek dan ook nog eens voorspelbaar en langdradig want de meeste Dystopian lezers kennen die klassieker al.
De plot was niet realistisch. Uiteraard, voor een Dystopian is dat ook geen hoofdzaak, maar het moet wel logisch zijn binnen de wereld die de auteur heeft opgebouwd. Wat helemaal niet was. Vooral het einde sloeg helemaal nergens op. Er wordt in het hele boek beschreven dat verzet en rebellie niet kan. Er wordt zoveel nadruk op gelegd. En dan zou zo'n einde kunnen?
Daarnaast, een boek met een feministische insteek... en een man saves the day? Als auteur spreek je jezelf zo sterk tegen en haal je letterlijk alle geloofwaardigheid over jouw werk onderuit.
Het was zo ongeloofwaardig dat het zo simpel was om dat teweeg te brengen. Het einde werd ook in 10 pagina's geschreven. Er werd niet naartoe gewerkt, niet goed opgebouwd en vooral het was niet voldoende uitgewerkt om de lezer tevreden te stellen. Iets wat door heel het boek ontzettend hard opvalt. De basis is er, maar de uitwerking is slecht. Het is veel te snel uitgevoerd.
Om dat alles af te ronden, dit boek wil seksisme tegenover vrouwen aankaarten maar vergeet daarbij 1 belangrijk ding. Het is zo seksistisch naar mannen toe, discriminerend en denigrerend. Mannen werden door de hoofdpersoon als 'niet mans genoeg' benoemd. Een heel vreemde gedachten voor een dystopisch personage in haar situatie. Ze haat de zeer mannelijke mannen, maar zij die niet mannelijk genoeg zijn lijkt ze te verafschuwen. Opnieuw stoot de lezer op ongeloofwaardigheid.
Wat vond ik dan wel goed?
Het idee, het concept en de basis. Dat vrouwen 100 woorden per dag mogen spreken en een politieke Dystopie.
Zoals eerder gezegd: goed idee, slechte uitwerking. Voor mij heeft deze auteur vooral bewezen dat ze geen idee had waar ze mee bezig was en ook totaal niet voldoende research heeft gedaan. Vooral de gelijkenis met de serie van 'the handmaid's tale' doet voor mij de das om.
De schrijfstijl was vlot, maar iets te beschrijvend. Er mochten wel wat meer dialogen aanwezig zijn. Voor en Dystopian verhaal was de manier van vertellen echter goed. Het bracht de nodige details (in zoverre deze aanwezig waren) naar voren en probeerde tempo in het boek te brengen.
Ik raad dit boek niet aan. Er zijn zoveel zaken niet goed uitgewerkt en de auteur haalt zo haar eigen concept onderuit, dat het gewoon niet overkwam. Daarnaast kan ik ook nog steeds niet de link leggen tussen de titel en de inhoud.
Negatief zijn tegenover een boek is nooit fijn. Het zijn harde woorden, maar langs de andere kant: dit boek had zo'n topper kunnen zijn en de auteur heeft alle kansen laten liggen.
janetsuzanne's review against another edition
challenging
dark
emotional
tense
fast-paced
- Plot- or character-driven? A mix
- Strong character development? Yes
- Loveable characters? No
- Diverse cast of characters? No
- Flaws of characters a main focus? Yes
3.0
beetroots's review against another edition
challenging
dark
emotional
sad
tense
fast-paced
- Plot- or character-driven? A mix
- Strong character development? It's complicated
- Loveable characters? Yes
- Diverse cast of characters? Yes
- Flaws of characters a main focus? No
3.5
Really enjoyed, definitely Handmaid's Tale-esque due to the first person nature of the book and the plot. I found the ending a bit rushed and unrealistic, but I understand why it was the way it was. Overall, I found it a good, thought-provoking read which I would recommend to readers and enjoyers of The Handmaid's Tale.
lettheworldslip28's review against another edition
dark
emotional
inspiring
fast-paced
- Plot- or character-driven? A mix
- Strong character development? Yes
- Loveable characters? Yes
- Diverse cast of characters? Yes
- Flaws of characters a main focus? No
4.0
I really enjoyed this book- mainly because I love dystopian fiction and I found the premise interesting about how a portion of society could have their words limited to 100 a day.
It could easily be in our future with the way the politics in the states is going which made this book eerie.
I felt the use of language was simple at times and it could have used more interesting vocabulary or been written with more eloquent descriptors but it wasn’t badly written.
It seemed to wrap up rather quickly at the end despite being a slow burn to begin with and I was tired of the affair as these things always get thrown in as if to make the plot more interesting when it really didn’t add anything.
The characters could have done with some more development as they were a bit flat but I think what saves it, it is the premise and the fact that it isn’t that hard to imagine this happening.
It could easily be in our future with the way the politics in the states is going which made this book eerie.
I felt the use of language was simple at times and it could have used more interesting vocabulary or been written with more eloquent descriptors but it wasn’t badly written.
It seemed to wrap up rather quickly at the end despite being a slow burn to begin with and I was tired of the affair as these things always get thrown in as if to make the plot more interesting when it really didn’t add anything.
The characters could have done with some more development as they were a bit flat but I think what saves it, it is the premise and the fact that it isn’t that hard to imagine this happening.
ellamoody's review against another edition
emotional
hopeful
mysterious
medium-paced
- Plot- or character-driven? A mix
- Strong character development? Yes
- Loveable characters? Yes
- Diverse cast of characters? Yes
- Flaws of characters a main focus? It's complicated
3.75
harlando's review against another edition
3.0
Interesting concept with some irritating characters and plot problems.
I liked:
- The concept of a high tech silencing of women (I don't want to silence women, I just thought it was a neat sci-fi idea). It is a little bit of a riff on misogynist dystopia of Handmaid's Tale, but it's a different story and different concept even if a few elements, like fundamentalist christian villains, are the same.
Things that made me think:
-The bubble. All of the action takes place in the DC area. I have lived there and while it does have conservative elements it also has a vibrant left. One of the elements of the story is that fundamentalism snuck up on the heroine while she was focused on work. She didn't notice because she was living in a liberal bubble. We all live in bubbles and America is a big place. Is it ever possible to know what"America is thinking?' Is there such a thing as a national thought? I'm writing this as much of the country is on some variety of COVID related restriction. That dominates the media, but I don't think there is anything like a consensus.
Modern masculinity and femininity. Is modernity making my love life hard? If I am trying to be a good father, husband, and generally nice person am I making myself into and unattractive wimp?
Things I didn't like:
The heroine's love life: She's a married woman in her early forties. She labels her husband weak and relates that even when they were dating her friends warned her away from him because of his weak, unmanliness. He's a medical doctor, father, and the science adviser to the president. He drinks too much and rolled over a little too easily on the silencing of American women. Her ideal man is Lorenzo, an Italian biochemist who plays the mandolin and sleeps with married women. The book is hard on the husband and his soft hands and very generous to Lorenzo and the callouses on his fingers. The husband is contemptible and the Italian lover is thrilling, but they are really very similar. It bothers me.
The ending (spoilers). I was into the plot up until the last 20% of the book. I was sure that the reason the fundamentalists wanted a bio-weapon that destroyed the ability to speak was to cement their control over American women, but the heroine concludes they want to use it against the Europeans. Then monkeys, surgery, gunshots, husband sacrifices himself, and the heroine and children run off to Italy with the lover. It isn't that the ending doesn't make sense, but the action immediately preceding it doesn't make sense.
I liked:
- The concept of a high tech silencing of women (I don't want to silence women, I just thought it was a neat sci-fi idea). It is a little bit of a riff on misogynist dystopia of Handmaid's Tale, but it's a different story and different concept even if a few elements, like fundamentalist christian villains, are the same.
Things that made me think:
-The bubble. All of the action takes place in the DC area. I have lived there and while it does have conservative elements it also has a vibrant left. One of the elements of the story is that fundamentalism snuck up on the heroine while she was focused on work. She didn't notice because she was living in a liberal bubble. We all live in bubbles and America is a big place. Is it ever possible to know what"America is thinking?' Is there such a thing as a national thought? I'm writing this as much of the country is on some variety of COVID related restriction. That dominates the media, but I don't think there is anything like a consensus.
Modern masculinity and femininity. Is modernity making my love life hard? If I am trying to be a good father, husband, and generally nice person am I making myself into and unattractive wimp?
Things I didn't like:
The heroine's love life: She's a married woman in her early forties. She labels her husband weak and relates that even when they were dating her friends warned her away from him because of his weak, unmanliness. He's a medical doctor, father, and the science adviser to the president. He drinks too much and rolled over a little too easily on the silencing of American women. Her ideal man is Lorenzo, an Italian biochemist who plays the mandolin and sleeps with married women. The book is hard on the husband and his soft hands and very generous to Lorenzo and the callouses on his fingers. The husband is contemptible and the Italian lover is thrilling, but they are really very similar. It bothers me.
The ending (spoilers). I was into the plot up until the last 20% of the book. I was sure that the reason the fundamentalists wanted a bio-weapon that destroyed the ability to speak was to cement their control over American women, but the heroine concludes they want to use it against the Europeans. Then monkeys, surgery, gunshots, husband sacrifices himself, and the heroine and children run off to Italy with the lover. It isn't that the ending doesn't make sense, but the action immediately preceding it doesn't make sense.