You need to sign in or sign up before continuing.
Take a photo of a barcode or cover
yolanda_h's Reviews (306)
Dit boek is volgens mij niet zo heel bekend, terwijl het wel wat meer aandacht verdient. Mooi blogmateriaal voor 'het kraaien van de haan'!
Ik heb hetzelfde ervaren als tijdens het lezen van 'Honderd jaar eenzaamheid'. Ik houd van de stijl van Marquez tot op een bepaalde hoogte. En tot een bepaald aantal bladzijden.
'De kolonel krijgt nooit post' is precies lang genoeg. Ik vond het interessant hoe Marquez het voor elkaar heeft gekregen dat ik de hoofdpersoon wel door elkaar zou willen schudden en wil roepen 'Doe eens wat! Wees niet zo bangelijk bescheiden! Stop met wachten!'. Sommige zinnen zijn gewoonweg droog en briljant en de laatste paar zinnen is het perfecte einde. Ik denk echter dat ik niet nog veel langer had kunnen doorlezen. De hoofdpersonage is zó meelijwekkend dat ik het bijna niet meer leuk vond. Mijn waardering van drie sterren bestaat bij de gratie van de kleine omvang van dit verhaal.
'De kolonel krijgt nooit post' is precies lang genoeg. Ik vond het interessant hoe Marquez het voor elkaar heeft gekregen dat ik de hoofdpersoon wel door elkaar zou willen schudden en wil roepen 'Doe eens wat! Wees niet zo bangelijk bescheiden! Stop met wachten!'. Sommige zinnen zijn gewoonweg droog en briljant en de laatste paar zinnen is het perfecte einde. Ik denk echter dat ik niet nog veel langer had kunnen doorlezen. De hoofdpersonage is zó meelijwekkend dat ik het bijna niet meer leuk vond. Mijn waardering van drie sterren bestaat bij de gratie van de kleine omvang van dit verhaal.
Zie mijn bespreking op mijn blog: www.hetkraaienvandehaan.wordpress.com
‘James Dillard laat het leven over zich heen komen.’ Oei. Tot nu toe had ik meestal een haat-liefdeverhouding met romanpersonages die passiviteit (onbewust) tot een levenskunst hebben verheven. Hoe knap geschreven ook, ik wil ze door elkaar schudden. Dat is de reden dat De kolonel krijgt nooit post met zijn slechts 80 pagina’s precies lang genoeg was. Waarom Het proces net zo verlammend op mij werkte als op de hoofdpersoon en ik het boek halverwege heb weggelegd. Er bestaan theorieën dat de eigenschap die je in andere mensen ergerlijk vindt (in dit geval ‘passiviteit’) een doorgeslagen karaktertrek is waar je eigenlijk best wel wat van zou kunnen gebruiken. Maar daar misschien ooit meer over.
Aanvankelijk leek het met IJstijd van Maartje Wortel (2014) dezelfde kant op te gaan voor mij. Hoofdpersoon James Dillard is lethargisch, passief en lamgeslagen door (het gebrek aan) leven. Hij woont in een luxe hotel en vult zijn tijd met wijn drinken en Franse kaas eten. Ondertussen denkt hij vooral aan zijn ex-vriendin Marie. James is zo lamgeslagen dat de leeservaring me na een tijdje wat moeite begon te kosten, ondanks de mooie, strakke zinnen en de soms heel rake beschrijvingen die opeens hard binnenkomen. Maar soms kosten juist de meer waardevolle boeken wat meer moeite. En is het de moeite waard om door te lezen.
Meer van mijn mening vind je hier: http://hetkraaienvandehaan.wordpress.com/2014/02/28/ijstijd-maartje-wortel/
Aanvankelijk leek het met IJstijd van Maartje Wortel (2014) dezelfde kant op te gaan voor mij. Hoofdpersoon James Dillard is lethargisch, passief en lamgeslagen door (het gebrek aan) leven. Hij woont in een luxe hotel en vult zijn tijd met wijn drinken en Franse kaas eten. Ondertussen denkt hij vooral aan zijn ex-vriendin Marie. James is zo lamgeslagen dat de leeservaring me na een tijdje wat moeite begon te kosten, ondanks de mooie, strakke zinnen en de soms heel rake beschrijvingen die opeens hard binnenkomen. Maar soms kosten juist de meer waardevolle boeken wat meer moeite. En is het de moeite waard om door te lezen.
Meer van mijn mening vind je hier: http://hetkraaienvandehaan.wordpress.com/2014/02/28/ijstijd-maartje-wortel/
Eerlijk, puur, fragiel en gelaagd verhaal met lyrische zinnen. Een boek dat je tot een tweede (of derde) lezing uitnodigt, waarbij je waarschijnlijk weer iets nieuws ontdekt. Een pareltje en eigenlijk ook een verademing tussen de vele 'koele' en afstandelijke romans die nu veel verschijnen.
'Het leek stiller dan het was' heeft me flink geraakt, niet alleen door de stijl. Een meer persoonlijke bespreking staat hier: http://goo.gl/2tnCvZ
'Het leek stiller dan het was' heeft me flink geraakt, niet alleen door de stijl. Een meer persoonlijke bespreking staat hier: http://goo.gl/2tnCvZ