zatannacomic's reviews
169 reviews

Op een andere planeet kunnen ze me redden by Lieke Marsman

Go to review page

emotional medium-paced

2.5

De beoordeling van het boek is een soort ‘it’s not you, it’s me’ geval. Dit is geen slecht boek. Ik had er gewoon geen connectie mee.

Doorheen het lezen van dit boek wordt je overvallen door emoties. Marsman schrijft over haar ervaringen met uitgezaaide kanker. Ze zoek naar het zin van het leven in verschillende perspectieven. Je wordt aan het denken gezet over je eigen ideeën over het leven. Aan de andere kant voel je enorm mee met Marsmans aangrijpende situatie. Je deelt haar verontwaardiging en hopeloosheid, maar leest ook over de personen of zaken waaruit zij steun of begrip haalt.

Jammer genoeg deelde ik haar ideeën niet echt, waardoor ik mij niet helemaal betrokken voel in het boek. Ik miste een punt of doel of iets wat dit boek het lezen waard maakte voor mij. Ik betwijfel niet dat dit een manier van verwerken was voor de auteur en misschien catharsis was, maar ik was uiteindelijk niet echt geïnteresseerd. 
The Taiga Syndrome by Cristina Rivera Garza

Go to review page

challenging dark slow-paced

2.5

I felt mostly confused and felt that this book was aimless. It could have been a great. It’s about mystery, finding people, but also the world around the main character is not what it seems and strange things are happening, which creates a hint of madness. There are hints to fairy tales, but I don’t see how it’s connected or how it adds to the story. The writing is peculiar, with lots of repetition and weird sentences. It was fine enough to finish it, but I don’t think I got it… 
Fenrir by Hella S. Haasse

Go to review page

dark mysterious fast-paced
  • Plot- or character-driven? Plot
  • Strong character development? No
  • Loveable characters? No
  • Flaws of characters a main focus? No

4.0

Dit boek heb ik willekeurig uitgekozen, maar ik heb heel blij dat ik het heb gedaan. Het plot was niet altijd even duidelijk, maar de sfeer en stijl van het boek vond ik top. De omgeving en personages deed mij denken aan iets uit de gotische genre. 

Het is mysterieus door de afgelegen woning, het bos vol mist en een vreemde bijeenkomst van mensen met foute bedoelingen. De personages kunnen elkaar niet uitstaan en hebben geheimen voor elkaar. Het boek heeft ook wat symbolisme en een boodschap over het misbruik van symbolisme, maar ook extreemrechtse ideologieën. Er is ook een journalist op onderzoek en de wolf wordt in dit boek centraal gezet aan de hand van een mix van mythe en wetenschap over het dier. 

De schrijfstijl is niet altijd even vlot, maar wel aangenaam om te lezen. Ik zou andere boeken van deze auteur zeker een kans geven, als ik ze tegenkom.
Dageraad boven de boete by Suzanne Collins

Go to review page

dark emotional sad fast-paced
  • Plot- or character-driven? Plot
  • Strong character development? Yes
  • Loveable characters? Yes
  • Flaws of characters a main focus? No

5.0

Weet je… alcoholisme is niet goed. Dat weet ik, maar aan de andere kant begrijp ik Haymitch volledig. Als mijn leven was zoals het zijne… ik zou het niet veel beter hebben gedaan. 

Dit boek zit vol emotie en hartverscheurende momenten, maar ook vol commentaar, politieken slimme verwijzingen. Dit maakt de stijl van Collins uniek. Je denkt dat het verhaal op een manier in elkaar zit en dan gooit Collins het helemaal overhoop en maakt ze het nog beter. Dit boek is pijnlijk. Je weet voor een deel wat Haymitch te wachten staat, maar de volledige gebeurtenis bezorgt je een waterval van emoties. 

Ik vond het leuk om personage uit de eerder boeken te herkennen. Soms waren ze misschien wel een beetje te aanwezig - Het is een beetje super toevallig dat al deze personages op deze plek zijn -, maar ik vond het gewoon vooral fijn om iedereen opnieuw te zien of volledig te ontmoeten. Dus het stoorde mij eigenlijk niet. Het plot is niet wat ik had verwacht, maar zat  voor het grootste deel goed in elkaar. De hongerspelen zelf zijn hier veel minder relevant, dan ik had gedacht. Alles wat er rond gebeurd is veel belangrijker.

De parallellen met de originele trilogie zijn terug te vinden, maar toch ook helemaal anders. Je merkt dat het aanzet voor rebellie aanwezig is, maar het te ambitieus en te vroeg is hiervoor. Wel merk je dat dit een impact heeft en een begin is voor zaken die uiteindelijk pas in Spotgaai gebeuren. 
 

Als ik objectief zou zijn (ben ik niet), dan is dit boek waarschijnlijk minder goed dan de originele trilogie. De schrijfstijl is minder verfijnt, in vergelijking met de andere boeken. Toch deed dat weinig afbreuk aan mijn plezier tijdens het lezen. Haymitch is een van mijn favoriete personages in De Hongerspelen, natuurlijk wil ik meer over hem weten. Ik vond het een fanastische leeservaring.
Co-wives, Co-widows by Adrienne Yabouza

Go to review page

challenging hopeful informative fast-paced
  • Plot- or character-driven? Plot
  • Strong character development? Yes
  • Loveable characters? Yes
  • Flaws of characters a main focus? No

3.25

Co-wives, Co-widows is a book, that tells the story of two women, who lose their husband and
immediately get accused of killing him by a jealous cousin. Which starts a conflict filled with violence and a court case.
I liked Ndongo Passy as the main character of this book. She’s clever and strong willed. This story puts a focus on the unfair treatment of women and corrupt politics, but also the importance of the community, love and support. I was rooting for these women and I was glad to see them get their life back.

The writing is simple and clear, but without elaborate details - which fits this story. The author knows what she wants to say and how to get her point across.I enjoyed this for what it was. A story about two women losing their husband and finding their place in the world again.
In het oog by Marijke Schermer

Go to review page

dark informative mysterious slow-paced
  • Plot- or character-driven? Character
  • Strong character development? No
  • Loveable characters? No
  • Flaws of characters a main focus? Yes

2.0

Het hoofdpersonage was erg onaangenaam om over te lezen. Ze is passief en weet niets over zichzelf en haar emoties, waardoor elke actie van haar voor haarzelf ook een mysterie is. Hierdoor bouw je geen band of interesse op in haar leven - en haar leven is het enige waarover dit boek gaat. 
  Er komt daarbij ook nog een verhaallijn, waarin ze geobsedeerd wordt door een willekeurige man en hem achtervolgt, bij hem inbreekt, maar hem uiteindelijk date? 
  Dit voelde als een willekeurige reden om zo’n vreemd, unhinged hoofdpersonage te hebben, maar alleen ontbreekt hier het belangrijkste; wat er met dit personage gebeurde, kon mij niets schelen.

Het verhaal was er ergens diep wel, maar is toch wat verloren gegaan. Niets betekenisvols of orgineels werd uitgewerkt. Er zitten elementen in, maar ik was niet overtuigd.
The Pleasure of Drowning by Jean Bürlesk

Go to review page

adventurous dark lighthearted mysterious fast-paced

5.0

A creative twist on fairytales, featuring Rapunzel, a mermaid and arthurian legends. I mostly enjoyed the poem about Bluebeard and the darker version of Beauty and the Beast. 

Some stories more gruesome than the children versions and others took a more humorous approach, which I enjoyed immensely. There is still very much a fairytale or fable atmosphere, but there are new elements added to it, like fears and worries these characters might have, a new modern setting or a new POV. It heightens the experience and makes you relive the stories again. I had a great time trying to figure out which characters were going to appear in each short story.

The author also added humour and sarcasm, while also being critical and impactful. What I also liked is what the author does with the book. He tries using the concept of a book in a new original way. He uses the element of a book and mixes them up by putting them differently. The afterword as the second chapter and the foreword at the end of the book. 
Kitchen by Banana Yoshimoto

Go to review page

emotional reflective sad medium-paced
  • Plot- or character-driven? Character
  • Strong character development? Yes
  • Loveable characters? Yes
  • Flaws of characters a main focus? No

4.0

De kort verhalen vertellen een verhaal van verlies van naasten vertellen. Het gaat over het rouwproces, troost, liefde en vriendschap. Het voelde, ondanks het onderwerp, heel warm en begrijpvol om te lezen. Een boek met een betekenis. 

Met daarbij nog ruimte om het geweld tegenover transpersonen en genderidentiteit aan bod te laten komen. 
Blood of Hercules by Jasmine Mas

Go to review page

Did not finish book. Stopped at 16%.
I thought this was going to be an amazing As a buddy read as this seemed a hilarious bad book to read with a friend. However it was fun for about 100 pages, because then reality set in and you still had to read the other 400 pages. This book is genuinely the biggest waste of time I’ve ever laid my eyes on. 

The writing is childish and unedited. This has to be a first draft… The story in this book… It is a mess that I won’t try to describe, because it makes me speechless. The choices made in this book make for some of the worst i’ve ever read.  There are immense leaps of logic. The main character is (romantically?) obsessed with a mathematician born in 1755 - he is not a character in this book, to be clear. Somehow this book is set in 2090, but nothing in this set this apart from the current times. World building? Non-existent. Everything is happening and anything can happen. It makes so little sense, that nothing is surprising. 

There are no good characters. Alexis is genuinely the worst. She is sarcastic in every sentence she had said or thought, which makes her annoying. The brackets with her sarcastic thoughts inserted in the middle of sentences are so irritating. Despite being a victim of child abuse, being blind and deaf at one side and being homeless since 11, she somehow finished high school without issue, is a math genius and knew enough Latin to write a essay on quantum mechanics in the language. I am in shock that this book has an average of 3.8… on the storygraph. 
A Court of Thorns and Roses by Sarah J. Maas

Go to review page

medium-paced

1.0

If it weren’t for a friend asking me to read this, I wouldn’t have read this for any money in the world. 

Is this the book that started the romantasy genre? Because this book is so bad… This was boring and frustrating. This is way too long. After 13 chapters nothing to further the plot has actually happened. Okay, you are forever imprisoned with people with masks stuck on their faces for some reason - what is next? If your story starts after the 50% mark, then cut the first 50%… 

Feyre is a weak version of Katniss Everdeen and Cinderella. Practically unliked by everyone for no reason at all. She also misinterprets anything anyone ever says. She’s of course beautiful, but doesn’t know that herself and of course she’s a fantastic fighter taking on faerie creatures that she didn’t even know existed with ease. Okay, girl boss! 

The beast - to continue our fairytale allegory - is named Tamlin and is like any good fantasy book male love interest of course - distant and secretive, but somehow charming. How he is supposed to be cursed - since this seems inspired by beauty and the beast - takes a long time to be explained. These masks fused to the faeries faces and the fact he can turn into a wolf is not even a good ‘beast’ comparison. He is not cursed. He is a conveniently attractive man stuck at a masquerade ball. 

Of course there is a second love interest and of course he is handsome and arrogant but also helping her, for no reason it seems - there is a reason, but I’d probably have to read the next book for that and I’m not doing that. To be fair the pages where he appeared, were the most interesting, because some story was actually being developed. I liked Lucien though, I’ll give the book this one compliment, I guess. 

How these people are supposed to be in love with each other is beyond my knowledge. Feyre refused to even consider that Tamlin doesn’t loathe her for half te book and then one day just completely switches to being devoted to helping him - even if she barely knows whats going on- and Tamlin is a blank canvas, so nothing interesting is going on there. And of course there is something of a love-hate relationship going on with Rhysand… not a single original idea was found in this. 

The world building is make-believe. Nothing in this world building gets defined. Everything just gets a name and you get to fill in how everything actually looks or works. Why something is a problem or why something exists, is not explained. It’s also not that this information is kept behind to be important later - no, it just appears when it’s convenient to the plot and then doesn't ever show up again. The essence of the story is explained to Feyre at the 70% mark. Could nothing of that monologue be worked into the story, so we might have gotten invested earlier? 

The pacing in this book is atrocious. The first 50% was so boring. Chapters where the story was moving forward are being interrupted by chapters where not a single interesting thing happens. The most important element of this book, some sort of game with tasks, is introduced in the final 25% of the book. Nothing before this really gave away how we would get to the end. This could have been fleshed out so much better. 

You may wonder if I liked anything about this book. Well yes! Lucien. Beside him… no, I disliked the entire thing.